Bankructwo moralne i obyczajowe

Bankructwo jest terminem mającym wbrew pozorom dość szerokie znaczenie, nie odnoszącym się wyłącznie do tragicznej sytuacji finansowej jednostki lub przedsiębiorstwa prowadzącego działalność gospodarczą. Bankructwo może bowiem także dotyczyć wnętrza danego człowieka, jego stanu psychofizycznego. Ludzie w codziennym życiu, aby prawidłowo funkcjonować, muszą niekiedy sobie zaufać, nawet jeśli stosują zasadę ograniczonego zaufania. Ludzie mają też swoje kodeksy moralne, zbiory wartości, których starają się przestrzegać, aby żyć w zgodzie z samym sobą, kondycja duchowa jest bowiem równie istotna co fizyczna, a czasami ważniejsza. Jeśli natomiast ktoś zachował się niezgodnie z kodeksem obyczajowym danej osoby, złamał normy obyczajowe jakie ta osoba lub większa ich ilość przestrzega, wówczas taka osoba jest potępiana. Nazywana jest przy tym niekiedy moralnym bankrutem, a więc osobą wyzutą z wszelkich wartości, jakie potrzebne są do budowy silnego i zdrowego społeczeństwa, zwłaszcza społeczeństwa demokratycznego, które jest fundamentem silnej demokracji. Normy obyczajowe często są istotniejsze od norm ustanowionych przez legalnego prawodawcę. Najskuteczniejszym zaś sposobem na przestrzeganie norm prawnych, ustanowionych przez prawodawcę jest zrównanie ich z normami obyczajowymi i niedopuszczenie od moralnego bankructwa i zepsucia. Należy w tym celu dbać o szeroko zakorzenione w społeczeństwie tradycje, wychowują przede wszystkim młode pokolenia w ich duchu.

Both comments and pings are currently closed.
error: Content is protected !!